Idiopathische omgevingsintolerantie door elektromagnetische velden (IEI-EMV) wordt ook wel elektrohypersensitiviteit genoemd (EHS). Het syndroom gaat gepaard met symptomen die patiënten associëren met hun blootstelling aan bronnen van elektromagnetische velden (EMV), wegens afwezigheid van een andere pathologie die de symptomen kan verklaren. Talrijke epidemiologische en experimentele studies die tot nu toe zijn uitgevoerd, hebben echter niet kunnen aantonen dat EMV rechtstreeks verantwoordelijk waren voor de gemelde symptomen. Een hypothese die vaak naar voren gebracht wordt, is die van het nocebo-effect: de symptomen zouden zich niet ontwikkelen door de blootstelling zelf, maar als reactie op de perceptie van blootgesteld te worden en de angst die dat kan veroorzaken. Verschillende studies hebben echter aangetoond dat blootstelling aan radiofrequente elektromagnetische velden (RF-EMV) binnen de blootstellingslimieten van de ICNIRP (2020) kleine variaties in lichaamstemperatuur kan veroorzaken. Een toename van de lichaamstemperatuur is in laboratoriumexperimenten ook in verband gebracht met de cortisolniveaus. Hierdoor is het mogelijk dat de blootstelling aan RF-EMV een impact heeft op de cortisol, een hormoon dat het lichaam aanmaakt als reactie op stress. De symptomen gemeld door personen met elektrohypersensitiviteit zouden het gevolg kunnen zijn van gewaarwordingen in verband met die reactie van het lichaam, en mogelijk versterkt worden door het nocebo-effect.
